Ameryka to wieczny konflikt. Kto ma prawo do patriotyzmu i pamięci historycznej?

Ameryka nie ma jednej opowieści o własnym początku. Ma za to nieustanny spór o to, czym była rewolucja amerykańska, kto ma prawo powoływać się na Ojców Założycieli i co właściwie znaczą słowa: wolność, równość, republika, konstytucja. W drugiej części rozmowy z historykiem dr. Michaelem D. Hattemem rozmawiamy o tym, jak amerykański mit założycielski stał się polem walki o pamięć, obywatelstwo i przynależność.

Jeśli chcesz wesprzeć projekt lub dołączyć do społeczności, odwiedź mój profil na Patronite: patronite.pl/adz Dziękuję za słuchanie!

Z tej rozmowy wyłania się obraz kraju, który od początku musiał uczyć nowych ludzi, jak mają rozumieć Amerykę. Imigranci mogli zachowywać język, religię, szkoły i własną kulturę, ale jednocześnie wchodzili w gotowy język rewolucji, wolności i patriotyzmu. Nie wszyscy mieli jednak taki sam dostęp do tej historii. Dawne elity Nowej Anglii, organizacje dziedzicznego patriotyzmu i grupy takie jak Daughters of the American Revolution próbowały pilnować, kto może uważać się za prawdziwego spadkobiercę rewolucji, a kto dopiero musi zostać nauczony „właściwej” amerykańskości.

To dlatego amerykańska tożsamość jest tak krucha. Nie opiera się na jednej ziemi, jednym języku i jednej krwi, lecz na ideach. Problem w tym, że Amerykanie nigdy nie uzgodnili, co te idee naprawdę znaczą. Wolność dla jednych była obietnicą emancypacji, dla innych obroną własności i starego porządku. Równość dla jednych była fundamentem demokracji, dla innych zagrożeniem. Rewolucja nie zakończyła więc sporu o Amerykę. Ona dała Amerykanom język, którym mogą się o nią kłócić.

W tej części rozmawiamy też o amerykańskiej religii obywatelskiej. Flaga, Konstytucja, Deklaracja Niepodległości, Independence Hall i Ojcowie Założyciele zaczynają działać jak świecki system świętości. Ale ta świętość nigdy nie była neutralna. W różnych momentach historii jedni używali rewolucji, żeby bronić istniejącego porządku, a inni, żeby ten porządek podważyć.

Dlatego pamięć rewolucji należy także do tych, których długo z niej wypychano: Afroamerykanów, kobiet, rdzennych mieszkańców, imigrantów, ruchu praw obywatelskich, ruchu antywojennego i kolejnych grup walczących o swoje miejsce w Ameryce. Każde z tych środowisk sięgało po Deklarację Niepodległości i słowa o wolności, żeby powiedzieć: jeśli ta obietnica ma znaczyć cokolwiek, musi obejmować również nas.

Ten odcinek pokazuje, że amerykański mit założycielski nigdy nie był jedną spokojną opowieścią, która wszystkich łączy. Częściej był narzędziem sporu. Czasem wykluczał. Czasem dawał język emancypacji. Czasem budował wspólnotę, ale rzadko całego narodu naraz.

Bo amerykańska tożsamość istnieje, ale nie jako gotowa odpowiedź. Istnieje jako konstrukcja, którą każde pokolenie próbuje napisać od nowa. I dlatego pytanie o rewolucję amerykańską nigdy nie jest tylko pytaniem o przeszłość. To pytanie o to, kto dzisiaj ma prawo mówić w imieniu Ameryki.

Hosted on Ausha. See ausha.co/privacy-policy for more information.